27 Eylül 2014

 

Ben bunun aynen bu şekilde olacağını biliyordum. Zira buna daha önce aynen bu şekilde sayısız kez inandım ve sonrasında, tarafınca, acıdan bin parçaya katlandım. Çünkü sen önce bir sözünle her şeyi mümkün kılar sonra bir hareketinle tüm hevesleri, umutları ve sana giden olası yolları paramparça eder, arkana bile bakmazsın. Yazık ki, ben seni tüm bu acımasızlıklarınla sevmiştim. Beni görmeyişin, beni duymayışınla da.


Sana giden tüm olası yolların, tüm somut anlamlarıyla ellerimde paramparça kalması. Yazık ki, ben seni en parçalı bulutlu halinde bile sevmiştim.

Birini en sonunda azar azar değil de bıçak gibi keserek kafanızda bitirmenin pırıl pırıllığıyla karışık çaresizliği. Herkes aynını söyler ama gerçekten, onun için daha ne yapabilirsiniz? Daha neye katlanabilir, daha neyle başa çıkabilirsiniz?


Her defasında kaybeden olarak bitiş çizgisine varmanın acizliği, her defasında başa sarmanın manasızlığı ve artık en sonunda birini her şeyiyle, tüm anıları ve yarattığı hislerle, kafanızda yarattığınız uçurumdan aşağı itmenin rahatlığı.

En sonunda, en solunuzdaki boşluğun artık bedeninize sığmayacak kadar da büyümesi.
İçinizde çıkardığı yangının sizi baştan sona talan edişi.
Yahu benim içimi aldı, ortadan ikiye ayırıp bir kenara fırlattı. Ben daha neyle başa çıkayım?

Benden artık gerçekten bu kadar, ben, en sonunda gerçekten bittim. Burada içimdeki her şeyi anlatabildiğimi sanırken aslında hiçbir şey anlatamamış olmamın ağırlığı altında ezildim. Geldiğim noktada ziyanı yokluğun bile ziyanı yok lakin, bilmeni isterim, ben senden sonra, yanında oluşan o ev hissini bir daha kimsede hissedememiştim.

Ve ben her defa, bir şekilde sana sevgimle karışık kırgınlıklarımı sundum. Sen anlamış gibi yaptın. Önemsemiş gibi, üzülmüş gibi ve dahası beni baştan sona onarabilirmiş gibi yaptın. Ben de her defasında koşulsuz inandım çünkü tahmin edersin ki, tutunacak bir şeyler bulamazsam devam edemezdim. Sonra sen hep gittin. Tahmin edersin ki ben de bittim.

Ama bak, bu kez gerçekten tüm somutluğuyla bitti. Tekrar biz olabilmek bir yana, tekrar biz olabilme ihtimalimizin güzelliği dahi sona erdi.

Ben yine de sana teşekkürler ederim lakin keşke beni buruşturup çöpe atmasaydın.

Öyle olacağından şüphem yok ama sen yine de kendine çok iyi bak.