Bir keresinde kendimi birinin hayatında –gerçekten– gerekli hissettim.

İç kanamalarını durdurup, boşluklarını doldurdum.

Benden nefes alma kavramını alan adamı iyileştirip tüm hücrelerini dondurdum.

İlk kez, kendimi birinin hayatında –gerçekten– gerekli hissediyordum.

Aklımı kaçırıyordum.

Aklımı yitiriyordum.

İhtiyaç duyulmak kavramı nedir bilmiyordum.

Ben olmasam dökülecek,

Ben sarılmasam ölecekti.

Ölmeyecekti. Ben olmasam hiçbir şey değişmeyecekti.

 

Birinin hayatı olmayı göze alabilmeniz için hayatınızı feda etmeniz gerekir.

Edebilmeniz gerekir.

Bana ihtiyacı var, bana, ihtiyacı var. Yanında olacağım. Sol yanına kurulacağım.

 

Çok sevilince giden adamlar vardır.

O kadar ki bir adamı milyon yerinden sevdim.

Aynı adam beni milyon yerimden bıçaklayarak, gitti.

Bıçak darbeleriyle dahi ölmeyen kadınlar vardır.

Bir keresinde. Kendimi. Birinin hayatında. Gerçekten. Gerekli hissettim.

Sonra geçti.