Duam olan adam başkası için ellerini açıyor.
Yüreğim kanıyor kanları içime damlıyor. Yemin ederim, kokusunu alıyorum. Beni
sevmiyor işte. Kim ne yapabilir? Elimden ne gelir, elimi onun gibi kim
tutabilir?
Üstümüzden 5 mevsim geçmiş. Geçmiş bizi bir hayli küle
çevirmiş. Of.
Yokluğuna kaç insan harcamam gerek?
Bu süreçte ben kiraz çöplerine bakıp beni neden sevmediğini
düşündüm. Beni sevmemen beden buldu. Kasıp kavurdu.
Kavruluşum akciğerimde yanık izi.
Senden, önemli, -değil-
Daha kaç kere yazıklayacağız bu hikâyeyi? Daha kaç kez
kalbimi parçalara ayırıp avucuma bırakacaksın?
Bu süreçte ben eksildim de biraz. Birazdan biraz daha fazla.
Baya fazla. Öyle eksilmek ki tamamlanamamak. Olsun.
Bunun içinde bir insan harcar sonra kendimden kaçarım.
En son kendimden kaçtığımda bir daha bulamadım.
29 Mayıs 2014
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder