29 Mayıs 2014

Duam olan adam başkası için ellerini açıyor. Yüreğim kanıyor kanları içime damlıyor. Yemin ederim, kokusunu alıyorum. Beni sevmiyor işte. Kim ne yapabilir? Elimden ne gelir, elimi onun gibi kim tutabilir?
Üstümüzden 5 mevsim geçmiş. Geçmiş bizi bir hayli küle çevirmiş. Of.
Yokluğuna kaç insan harcamam gerek?

Bu süreçte ben kiraz çöplerine bakıp beni neden sevmediğini düşündüm. Beni sevmemen beden buldu. Kasıp kavurdu.
Kavruluşum akciğerimde yanık izi.
Senden, önemli, -değil-
Daha kaç kere yazıklayacağız bu hikâyeyi? Daha kaç kez kalbimi parçalara ayırıp avucuma bırakacaksın?

Bu süreçte ben eksildim de biraz. Birazdan biraz daha fazla. Baya fazla. Öyle eksilmek ki tamamlanamamak. Olsun.
Bunun içinde bir insan harcar sonra kendimden kaçarım.
En son kendimden kaçtığımda bir daha bulamadım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder