Yalanın yakıştığı bir adam tanıdım. Yalnızca gözleri onu ele verirdi.
Gözleri retinasına kadar renksizdi.
Aradığım/ istediğim biri değildi. Lakin elimi tuttuğunda nefesimi keserdi.
Sessiz iç çekerdi. Kederliydi. Belki de değildi.

Onu anlamanın mümkün olmadığı zamanlarda yaptığım birkaç tespit var.
Kalbimde çıkan yangının kül tadındaki bu hisleri aldırdığım bir zaman diliminde bunları da konuşacağız.

Bazı külçe ağırlığında gerçekler vardır.
Ağırlığı 10 kilodur, anlamı 10 ton.
Bazı hikayeler vardır yarım kalır.
Acıtır. Acı 1000 tondur.