Hadi her gidişinde biraz daha içime düşmenin, her kalışında biraz daha içimi deşmenin mevzusunu yapalım.

"Sen benim kanayan yaramsın" diyor şarkıda. Sen de benim akciğerimde patlayan bombasın.

Tüm hislere biriyle başlamak. Öyle ki ben büyümeye, nefrete, nefretle doğru orantılı sevgiye hep aynı insandan başladım. Başladığım yerden de bittim. Bunu yaklaşık 1 milyar defa dile getirdim.

Sen beni bir 29 gün daha mutlu edip, bir 618 gün daha üzsen, ben yine sana teşekkürler ederim. Ben sana aklının alabileceği her şey için teşekkür ederim, ki biliyorsun, elimde yalnızca acın kaldı.

Bu boşverdimcilik kalıbını daha fazla dolduramıyorum. Zira ben önemsemiyor gösterdiğim şeylere 1.5 senedir üzülüyorum.

Yine de en iyi siz bilirsiniz. Sahi ya, siz her boku nasıl bildiğinizi sanabilirsiniz?

Hayatında nasıl olduğunu dahi soramayacak kadar olmamışlık.

Yokluğunda tekrar yüzleşemeyeceğim kadar kötü şeyler oldu.
Yokluğundan, haberin bile yok.